Top 10

Wat willen wij?

7 succespunten voor een eerlijk en effectief klimaatakkoord in Kopenhagen.

foto: Matthias Burch, http://www.flickr.com/photos/mabufeu/ / CC BY-NC-ND 2.0

Wat moeten de uitgangspunten zijn?

De opwarming van de aarde blijft beperkt tot minder dan twee graden.
De uitstoot van broeikasgassen bedraagt in 2050 nog hooguit 20 procent van de uitstoot in 1990.
Uiterlijk in 2015 begint de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer te dalen; deze wordt teruggedrongen tot 350 ppm CO2 equivalent.
Rijke, geïndustrialiseerde landen zijn in hoofdzaak verantwoordelijk voor de klimaatcrisis en dragen dus de grootste lasten.

Wat moet daarvoor gebeuren?

Europa, de VS en andere rijke landen brengen in 2020 hun uitstoot terug met minimaal 40 procent ten opzichte van 1990, oplopend tot minstens 90 procent in 2050. Telkens wordt gekeken of op basis van recente wetenschappelijke bevindingen aanscherping nodig is.
Om uitstoot in ontwikkelingslanden flink te beperken komt een fonds onder beheer van de Verenigde Naties waarmee ontwikkelingslanden maatregelen kunnen financieren voor schone technologie, om ontbossing te stoppen, en tevens voor het aanpassen aan de gevolgen van klimaatverandering. Geïndustrialiseerde landen storten hierin jaarlijks minimaal 110 miljard euro (bovenop bestaande budgetten voor ontwikkelingshulp).
Om naleving te garanderen, worden de doelstellingen wettelijk vastgelegd en gelden er sancties bij overschrijdingen.
De reducties van rijke landen vinden grotendeels plaats in eigen land en worden niet afgekocht via projecten in ontwikkelingslanden.
Uitstoot van internationale luchtvaart en scheepvaart wordt niet langer uitgezonderd, maar stevig aangepakt.
De mogelijkheden voor geïndustrialiseerde landen om hun reductiedoelstellingen te behalen via veranderingen in landgebruik en bosbouw worden niet verruimd.
De positie en rechten van inheemse volkeren worden expliciet beschermd.